"ΜΠΟΡΩ" & "ΘΕΛΩ": Δύο ανεξάρτητες εξουσίες.

"Δεν υπάρχει ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Υπάρχει ΔΕΝ ΘΕΛΩ."

Καλώς ήρθες σε μια σύντομη ανασκαφή μέσα στο κεφάλι σου. Θα ξεμπροστιάσουμε μια γενίκευση που καλλιεργεί τις ενοχές και την έλλειψη αυτοεκτίμησης.

Χρόνος δεν περισσεύει, πρέπει να ζήσουμε, εδώ και τώρα, σωστά; Ας μη μασάμε, λοιπόν, άλλο τα λόγια μας: Οι γενικεύσεις είναι απάνθρωπες.

Ό,τι δεν σέβεται τη μοναδικότητα, την εξαίρεση στον κανόνα, τις ιδιαίτερες συνθήκες είναι απάνθρωπο.

Οι βλαβερές γενικεύσεις είναι τεράστια σπίτια που τα έχουν χτίσει μέσα μας από τότε που ήμασταν παιδιά.

Βλαβερές γενικεύσεις που έγιναν βλαβερές νοοτροπίες: δηλαδή τρόποι (λειτουργίας) του νου.

Αυτά τα σπίτια, που φαίνονται γερά οικοδομήματα, αυτά να ΜΗΝ τα φοβάσαι. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά το σκηνικό μιας ταινίας στην οποία έπεσες σαν αλεξιπτωτιστής και υποχρεώθηκες να παίξεις.

Τα σκηνικά αυτά είναι γυψοσανίδες, χαρτόνια, ψέμα.

Γκρέμισέ τα.

Μπορείς.

Αυτό είναι ΤΟ ΜΟΝΟ “μπορώ” που ναι, ισχύει.

Μην εγκλωβίζεσαι σε γενικεύσεις.

Μην αυτοτιμωρείσαι.

Το χρόνιο πρόβλημα που κουβαλάς δεν θα γίνει η χρόνια ενοχή σου.

Φυσικά και ΔΕΝ μπορείς. Φυσικά και ΘΕΣ αλλά ΔΕΝ μπορείς.

Ισχύει.

Το δικαιούσαι.

Και δεν υπάρχει λόγος να απολογηθείς σε κανέναν.

Όταν το σώμα σου δεν έχει τα κουράγια να σηκώσει την κούπα και να της αλλάξει θέση στο τραπέζι, δεν θα αισθανθείς ενοχές. Δεν μπορείς, μολονότι θα το ήθελες πολύ.

Γκρέμισε τα σκηνικά.

Ανάπνευσε.

Δικαιούσαι το δικό σου “μπορώ” και το δικό σου “θέλω”.

Είσαι ο μοναδικός, ο αληθινός Εσύ.